Xeberinfo.com:  

Ölən bir yol ölür...Deyən yox,
bədbəxt
dərdiylə baş-başa tənha qalandı.
Bir eşqin alovu söndü ömürlük,
yerində bir nisgil ocağı yandı.

Ərli qadın idi..
Adı üstündə...
Gözəl yığnağında yeri olardı.
Ağızda çeynənməz,
dişə yem olmaz,
nazını-tozunu çəkəni vardı.

Səhər bir ovqatda...
Gecə bir halda...
(Hələ qopmamışdı öz budağından.)
Yalandan küssə də,
dodaq büzsə də
yaman xoşlanardı ər danlağından.

İndi qayğılardan açılmır başı,
Anlamır yaşayır, yoxsa sürünür?!
Xınaya həsrətdir
şümşad əlləri,
üzüksüz barmağı yalxı görünür.

Ürəksiz yeriyir dərdin üstünə,
Neyləsin?
Dayaq yox, əli yalındır.
Vaxt vardı bir evin şahzadəsiydi,
Taxtından salındı, 
tacı alındı.

Yatır...
Sinəsinə sıxır yastığı,
Kişi nəfəsini duyur yanında.
Qorxudan güzgüyə baxmır ki, 
birdən
öpüşdən iz qalar yanaqlarında.

Hələ göz çıxarır şux gözəlliyi,
Ürkür yad baxışdan sahibsiz mələk.
Çatan selbə atır,
yetən daş atır,
sanki yel əsəcək--qoz töküləcək.

Bəxtsiz taleyini qarğıyır hərdən,
gah da asi olur Yaradanına.
İçində qovrulur,
qısır səsini,
qorxur ləkə düşər təmiz adına.

Bəxtdən yarıyanlar
hardan biləcək,
tənhalıq dərdini daşımaq nədir?
Dilini dinc qoysun diliyanmışlar:
bir gəlin şam kimi əriyib gedir?!

Etibar Etibarlı
"BƏXT" kitabından.