ÜrəyinizdəGünəşolsun!

İnsanadətənəlindənçıxmışnemətlərhaqqındaçoxdanışmağameyilliolur. Çağımızın«sondönəmi» deyilənillərdə(30-mu-50-mi) içərisindəçoxdartışılan,  çeynənənmövzulardanbirisevgidir. «Sevgi» sözünündünyada, bəşərdəhədsizçoxşeyləri –mətləbləriəhatəelədiyiaydındır.Lakinbütünbuməsələlərincanı-cövhərigələnəksəl, öyrəşdiyimizkişi-qadınsevgisidir.  

Busevgiəslindəhəyatınbütünsahələrindəuğurun,  ləyaqətinözülüolabilərdi, yaşadığımüddətdəolubda.

Keçmişlərdənbizəgələnçoxyüksəkdəyərlər– bəşəri, ulusal, dinsəluğurlarhamısıhəmintəməlüzərindəolub. Çağımız«sondönəm» dediyimizhəmintəməliçökdürüb.

İndisevgidənyalnız«keçmişinqalığıkimi» bəhsedənadamagerçəkçideməkolar. Beləsitəəssüfvəyanğıiçindəsevgilərinötübkeçdiyini, ölübgetdiyinimüşahidəeləyir.

***

Sevgini diriltmək olarmı? Bəşəriyyət özünü aldatmamalıdır. Biz İnam Atanın Mütləqə İnam Ocağı olaraq sanki xəyali bir işlə məşğul olmağımıza baxmayaraq əsla uydurmaya, gerçək dışı «gerçəkliyə» uymuruq və inanmırırq.

Sevginin dirilməsi üçün dünyaya o dirilmiş sevgini yaşadası həyat tərzi gərəkdir. Biz buna «yavaş yaşam tərzi» deyirik. Əgər bu olarsa, bəlkə sevgi də dirildi. Sevgi diriləndə dünyada çirkin qız qalmır, çirkin oğlan olmur. Könüllər bir-birini sevməklə hər kəsi gözəlləşdirir.

Yavaş yaşam tərzi təcrid fəlsəfəsi istəyir. Yəni dünyanın qloballaşan, sərhədsizləşən millətsizləşən, ailəsizləşən,  dövlətsizləşən,  qadınsızlaşan, kişisizləşən axınından özünü qorumaq üçün insanların təcrid fəlsəfəsi olmalıdır.

Biz Asif Atanın Mütləqə İnam Ocağı olaraq sadaladığım həmin simasızlıq axınından özümüzü Mütləqə İnam Ocağı ilə ayırırıq. Burada əzəli, əbədi uca dəyərlərə əsasən yaşayırq. İnsanları da bu cür yaşamağa, inandırmağa çalışırıq – həm fərdi yaşamımızla, həm qarşılıqlı münasibətlərimizlə, həm də yazı və haraylarımızla. İnsanlar qrup, ailə, millət, dövlət halında həmin simasızlıq gedişlərinə qarşı təcrid həyatı yaşaya bilərlər. Ondaonlarınsevgiləridədirilər.

***

Leyli-Məcnunfəlsəfəsindəifadəolunansevgidirilməyəcəksə, Vətənsevgisidəolmayacaq, dövlətsevgisidəqalmayacaq, xalqsevgisiyaşamayacaq. Həttabalasevgisidətədricləsönəcək. Çünkihəyatınəzəli, əbədiözülüvar. O, insanlarınşıltağından, fasonundan, istedadındanqoçaqlığından, gözəlliyindən, əfəlliyindənasılıdeyil. Bizonuanladığımız, öydüyümüzdərəcədəgözəlistedadlı, güclü, ad-sanlıoluruq. Kürəsəlliyinirəliatdığıcürbəcürsevgigünləriəslindəxörəyinduzunuqaçırmaqüçündür. Həminaliduyğunuadiləşdirmək, gözdənsalmaqüçündür. Birdən-birə, haradansa«Valentingünü» icadolunur. Xalqınminillərboyueşitmədiyi, yuxudabeləgörmədiyişəxslərvəmotivləratılırortaya. Onlarınəsasındaonlarınadıiləsevgiçərənçiliyiquraşdırılır. Bunlarsevginidə, sevənləridə, xalqıdaələsalmaqüsuludur.

Bizhəminalidəyərinxiffətiniçəkəninsanlarıq. Vəsevgininxəstəlikelanedilməsiniyalnızxəstəlikkimideyil, insangözəlliyinə,insantarixinəqəsdsayırıq. Buradamənimağlımca, insanlığınzərərinəolaraq «təbiiliyə», başqasözlə, sözünhəqiqianlamındaheyvaniliyəbacverməvar. Bizbunaqarşıyıq.

Bizsevgihəsrətliləriyikvəcarçılarıyıq. İnanmaqistərdikki, gələcəksevginindir. Bir-biriniilahiləşdirəninsanlarındır. Ondahəyatdahəyataoxşayar.  

Atamızvarolsun!